Litewskie naturalne wody mineralne „Tichė”, „Birutė”, „Vaiva” i „Vytautas”

Litewskie naturalne wody mineralne „Tichė”, „Birutė”, „Vaiva” i „Vytautas”

Wśród znanych nazw litewskich wód mineralnych pojawiła się nowa – „Vaiva”. Tak nazywa się woda mineralna, którą z odwiertu o głębokości około 400 m w Rakiszkach wydobywa wileńska spółka UAB „Lamikara”.

Początki wydobycia wody mineralnej sięgają 1991 r. Po odzyskaniu niepodległości grupa miejscowych przedsiębiorców postanowiła zająć się tym biznesem: założyli spółkę UAB „Sartai”, wydzierżawili grunt państwowy przy ulicy Miškininkų, obok budynków dawnego Litewskiego Związku Spółdzielczego, i wykonali tam odwiert. Przeprowadzono wszystkie wymagane procedury: uzgodniono plany i strefy ochronne, wykonano badania wody, zakupiono znaczną część sprzętu potrzebnego do prowadzenia działalności. Woda mineralna wydobywana w Rakiszkach miała nosić nazwę „Sartai” – taką nazwę przyszłego produktu opatentowała spółka UAB „Sartai”. Jednak trwające cztery lata prace przygotowawcze i negocjacje zakończyły się fiaskiem.

Tym bardziej cieszy, że sprawy „Vaivy” idą ku lepszemu. Sprawdźmy teraz, co dobrego kryje w sobie „Vaiva” i czym ta woda mineralna różni się od innych, lepiej nam znanych litewskich naturalnych wód mineralnych: „Tichė”, „Birutė” i „Vytautas” (zob. tabela 1).

      Tabela 1. Wyniki analizy chemicznej litewskich wód mineralnych „Tichė”, „Birutė”, „Vytautas” i „Vaiva”.

Wskaźnik jakości wody, jednostka

Wartość wskaźnika jakości wody

„Tichė”

„Birutė”

„Vaiva”

„Vytautas”

pH, jednostki pH

7,37

7,27

7,42

7,22

Przewodność elektryczna właściwa (PEW), mS/cm

1,62

4,43

7,53

10,16

Utlenialność (indeks nadmanganianowy),

mg O2/l

nie oznaczano

1,35

1,45

1,0

Twardość ogólna, mval/l

17,1

16,05

55,4

47,6

Mineralizacja ogólna, g/l

1,38

2,7

5,8

7,3

Kationy

Sód (Na+), mg/l

76

650

888

1727

Potas (K+), mg/l

19

6

60

32

Wapń (Ca2+), mg/l

220

186

785

552

Magnez (Mg2+), mg/l

73

81

197

240

Aniony

Chlorki (Cl–), mg/l

46

1204

1750

3480

Siarczany (SO42–), mg/l

834

375

1990

989

Fluorki (F–), mg/l

0,3

?

1,0

?

Wodorowęglany (HCO3–), mg/l

108

243

103

300

Komentarz do danych z tabeli 1: o wodach mineralnych „Tichė”, „Birutė” i „Vytautas” była już mowa wcześniej, dlatego teraz nie będę się nimi zajmować.

Chciałbym pochwalić „Vaivę”. I oto dlaczego. Skład mineralny tej wody zasadniczo różni się od składu wód „Birutė” i „Vytautas”. „Vaiva” zawiera dość wysokie stężenia jonów potasu, wapnia i magnezu oraz stosunkowo niskie stężenie jonów chlorkowych i sodu. Za zaletę „Vaivy” należy uznać także to, że zawiera ona sporo siarczanu magnezu (soli gorzkiej), który działa przeczyszczająco. Chciałbym też zwrócić uwagę, że pod względem składu mineralnego „Vaiva” jest bardzo podobna do wody „Tichė”. Tyle że w wodzie „Tichė” najważniejszych dla organizmu człowieka substancji mineralnych (jonów potasu, wapnia i magnezu) jest mniej więcej trzy razy mniej niż w „Vaivie”. Zatem jedna szklanka „Vaivy” odpowiada trzem szklankom wody „Tichė”. Gdybym miał wybrać jedną z czterech omawianych tu wód mineralnych, wybrałbym „Vaivę”. Szkoda tylko, że ta woda mineralna została niezasłużenie zapomniana. Drodzy przedsiębiorcy, gdzie Państwo są?

Czytelników zapewne zainteresuje, jaki wpływ na organizm człowieka mają poszczególne substancje mineralne obecne w wodzie (a ściślej mówiąc – jony). Ponieważ nie jestem higienistą, poniżej przytaczam opinię specjalistów, czyli fragment pracy naukowo-badawczej z 2008 r. przygotowanej przez litewski ośrodek badań uzdrowiskowych VŠĮ „Lietuvos kurortologijos tyrimų centras” pt. „Standaryzowane zalecenia metodyczne dotyczące wykorzystania wody mineralnej w litewskich uzdrowiskach w celach prozdrowotnych, profilaktycznych, leczniczych i rehabilitacyjnych”. Oto ten fragment:

„Chlor jest potrzebny do pracy narządów trawiennych – zwiększa wydzielanie soku żołądkowego i jego kwasowość, pobudza wytwarzanie żółci i poprawia czynność motoryczną pęcherzyka żółciowego; uczestniczy w gospodarce wodnej organizmu; jest ważny dla pracy mięśni i układu nerwowego; w połączeniu z kationami wapnia działa przeciwzapalnie i przeciwalergicznie, zmniejsza krwawienie; wzmacnia kości i zęby; pobudza czynność wydalniczą nerek.

Siarczany – nasilają skurcze pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, ułatwiają odpływ żółci do dwunastnicy; ich związki z jonami magnezu i sodu nie są wchłaniane w jelitach, dlatego działają przeczyszczająco.

Brom – działa uspokajająco, przeciwzapalnie i przeciwbólowo.

Sód – reguluje ilość wody w organizmie, utrzymuje ciśnienie osmotyczne i równowagę kwasowo-zasadową; reguluje przewodzenie impulsów nerwowych; wraz z jonami chloru podtrzymuje wydzielanie soku żołądkowego i pobudza perystaltykę jelit, jest ważny dla czynności wątroby.

Potas – jest potrzebny do powstawania i przewodzenia impulsów w sercu oraz do skurczu serca; reguluje ilość wody w organizmie.

Wapń – zapewnia wiele funkcji organizmu: jest ważny w procesach skurczu i rozkurczu mięśnia sercowego; zmniejsza przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych, hamuje krwawienie; działa przeciwzapalnie i przeciwalergicznie, zwiększa nieswoistą odporność organizmu; zwiększa aktywność enzymatyczną soku żołądkowego, poprawia przemianę białek w wątrobie; pobudza wytwarzanie mocznika i jego wydalanie z moczem.

Magnez – uczestniczy w przemianie węglowodanów i białek oraz w przemianie energetycznej; reguluje przewodzenie pobudzenia w nerwach i mięśniach, łagodzi skurcze mięśni gładkich; obniża ciśnienie tętnicze krwi, zmniejsza stężenie cholesterolu we krwi, działa uspokajająco”.

Uwaga: chciałbym wrzucić kamyczek do ogródka higienistów. Rzecz w tym, że w wodach mineralnych nie ma ani „chloru”, ani „bromu”. W wodach występują (mogą występować) jony chlorkowe i bromkowe. Właściwości chemiczne chloru i bromu znacznie różnią się od właściwości jonów chlorkowych i bromkowych. Tak samo w wodach mineralnych nie ma potasu, sodu, wapnia i magnezu – są w nich jony sodu, potasu, wapnia i magnezu.