Naturalna woda mineralna „Borjomi”

Naturalna woda mineralna „Borjomi”

Naturalna woda mineralna „Borjomi” – gazowana woda mineralna z Gruzji, znana z wyjątkowego składu i bogactwa minerałów. „Borjomi” pochodzi ze źródeł wulkanicznych i zawiera naturalny dwutlenek węgla. Ze względu na zawartość minerałów wodę tę często pije się przy problemach z trawieniem oraz dla ogólnego wsparcia zdrowia organizmu.

Dobrze pamiętam czasy, gdy „Borjomi” mogli pić wyłącznie partyjni dygnitarze zajmujący wysokie stanowiska i członkowie rządu. Czasem wodę tę można było dostać także w kawiarniach i restauracjach. Już wtedy woda „Borjomi” była bardzo ceniona. W tamtych czasach wiele artykułów spożywczych i przemysłowych było „deficytowych”. Czasy deficytu, Bogu dzięki, minęły. Pojawiły się inne kłopoty, których wcześniej nie było. Ale nie o tym jest ten krótki tekst. Wróćmy do „Borjomi” i sprawdźmy, czy ta woda rzeczywiście jest tak cenna i cudowna, tym bardziej że dziś można ją kupić bez problemu.

Woda mineralna „Borjomi” w plastikowej butelce o pojemności 0,5 litra, kupiona 22 kwietnia 2013 r. w centrum handlowym „Hyperrimi” (Žirmūnų g.).

Informacje na etykiecie butelki:

10-12-12 16:32 (prawdopodobnie data rozlewu?)

10-12-13 L 00282 (prawdopodobnie termin ważności?)

Bottled in Georgia.

Producent: „IDS BORJOMI BEVERAGES Co.N.V.”

Zawiera ponad 1,5 mg/L fluorków; nie nadaje się do regularnego spożycia przez niemowlęta i dzieci poniżej 7 lat.

Ogólna zawartość substancji rozpuszczonych: 5,9 g/L

Skład chemiczny, mg/L:

Na+    1305-1650

K+       24-35

Ca2+    45-66

Mg2+    30-45

HCO3–    3660-4270

Cl–      350-435

F–       3,0-4,5

Woda uzdatniona oficjalnie dopuszczoną metodą adsorpcji.

Krótki komentarz: widzimy, że w tej wodzie najwięcej jest jonów sodu (Na+) i wodorowęglanów (HCO3–). Na trzecim miejscu, daleko w tyle, znajdują się jony chlorkowe. Samych jonów wodorowęglanowych jest w niej 3,66–4,27 g/L. Wodę tę należałoby więc nazwać wodą wodorowęglanowo-sodową. Po przeliczeniu stężenia jonów wodorowęglanowych na stężenie wodorowęglanu sodu okazuje się, że jest go w tej wodzie 5,04–5,88 g/L. Obliczenie to nie jest w pełni poprawne, ponieważ część jonów sodu przypada na chlorki, tj. sól kuchenną. Tak czy inaczej, faktem jest, że w tej wodzie króluje wodorowęglan sodu, a towarzyszy mu chlorek sodu. Dla innych soli niewiele już zostaje, ponieważ podana na etykiecie ogólna zawartość substancji rozpuszczonych wynosi 5,9 g/L. Czytelnikom, którzy nieco zapomnieli chemię, przypomnę, że wodorowęglan sodu w gospodarstwie domowym i w medycynie (farmacji) nazywany jest sodą oczyszczoną. W kuchni sodę oczyszczoną stosuje się do spulchniania ciast i placków, a w medycynie – do obniżania nadmiernej kwasowości żołądka. W wyższej temperaturze wodorowęglan sodu rozkłada się bowiem, wydzielając gazowy CO2, który spulchnia wypieki. Z drugiej strony już w temperaturze pokojowej wodorowęglan sodu częściowo reaguje z wodą (ulega hydrolizie), w wyniku czego powstaje silna zasada sodowa, która zobojętnia kwas solny wytwarzany w żołądku. Oznacza to, że osobom, u których żołądek wytwarza zbyt dużo kwasu solnego, picie „Borjomi” dobrze służy, natomiast osobom z prawidłową lub obniżoną kwasowością żołądka nie radzę pić tej wody – mogą pojawić się problemy z trawieniem.

Na podstawie podanych na etykiecie stężeń jonów wapnia i magnezu obliczyłem twardość wody: twardość ogólna tej wody mieści się w granicach 4,72–7,0 mval/L.

Swoją drogą, nieco dziwią mnie podane na etykiecie dość szerokie zakresy wahań stężeń składników mineralnych. Czy wahania stężeń w wodzie z odwiertów naprawdę są aż tak duże? Trudno w to uwierzyć. Coś tu się nie zgadza. Przypomniałem sobie, że na szyjkach szklanych butelek „Borjomi” o pojemności 0,5 L, które widywałem w młodości, zawsze było z zewnątrz mnóstwo osadów rdzy (wodorotlenku żelaza), a na etykietach podawano, że stężenie jonów fluorkowych wynosi około 10 mg/L. Tymczasem ta butelka była zupełnie czysta. Najwyraźniej w miejscu rozlewu usuwa się żelazo, a także znacznie obniża stężenie fluorków. Zapewne zamieszczone na etykiecie sformułowanie „Woda uzdatniona oficjalnie dopuszczoną metodą adsorpcji” oznacza, że jakość tej wody jest poprawiana i dopiero potem trafia ona do butelek. Jaka technologia uzdatniania wody jest stosowana – to najwyraźniej tajemnica. Zamieszczone na etykiecie zdanie „Woda uzdatniona oficjalnie dopuszczoną metodą adsorpcji” świadczy o tym, że jego autor nie ma najmniejszego pojęcia o metodach uzdatniania wody albo ma o nich bardzo mgliste pojęcie. Mniejsza z tym, bądźmy wyrozumiali.

Moim zdaniem w tej wodzie jest bardzo mało składników mineralnych najbardziej potrzebnych organizmowi człowieka, tj. jonów wapnia, magnezu i potasu, co znacznie obniża wartość tej wody mineralnej. Dość wysokie jest w niej również stężenie fluorków. U mnie z kranu płynie woda pitna, której twardość ogólna również waha się w okolicach 5 mval/L. Oznacza to, że moja woda pitna zawiera podobną ilość jonów wapnia i magnezu. Wystarczy w litrze wody z mojego kranu rozpuścić czubatą łyżeczkę sody oczyszczonej i odrobinę fluorku sodu – i Borżomi gotowe. A, prawda – dla poprawy smaku trzeba jeszcze całość „nagazować” (rozpuścić w niej CO2 pod ciśnieniem).

Postanowiłem wykonać częściową analizę chemiczną tej wody. Oto, co otrzymałem:

Żelazo…….. 0,008 mg/L

Jon amonowy……… 0,32 mg/L

Azotyny………. 0,006 mg/l

Fluorki…….. 2,5 mg/L

Twardość ogólna……….. 5,0 mval/L

Indeks nadmanganianowy……. 0,25 mg O2/L (wskaźnik ten określa zawartość substancji organicznych)

Wodorowęglany ………. 4500 mg/L

Wyniki analizy chemicznej pokazują, że innych zastrzeżeń do tej wody mineralnej (roztworu sody oczyszczonej) nie ma. Na zdrowie.